Vanaf de bank regel je tegenwoordig alles met één druk op de knop. Advies vragen aan een computer, een mailtje sturen, een fiets in je winkelwagen klikken. Maar gemak heeft een keerzijde.

Bij het afhaalloket van de Chinees is het een komen en gaan van brommers. Er zit niemand in het restaurant. De kapper komt aan huis, de boodschappen van Albert Heijn ook. En als die door een hack even niet komen, stap je snel over naar Picnic. Op het terras hoef je de serveerster niet meer te wenken, want je bestelt via een QR-code.

Je hoeft nergens meer moeite voor te doen.

Heel handig allemaal. Voor jou stelt die ene druk op de knop niets voor. Maar aan de andere kant zet hij een heel legertje mensen en systemen aan het werk. Voor jouw gemak zijn hele nieuwe beroepen voor communicatie en logistiek ontstaan om de echte leveranciers van goederen en diensten te ondersteunen.

Dat legertje extra mensen en geautomatiseerde systemen kosten veel geld. Een kleine middenstander kan zich dat niet veroorloven.

Met onder meer chatbots, contactformulieren, QR-codes, zelfscankassa’s, telefonische consulten en door AI gegenereerde informatie en processen besteden bedrijven alle aandacht aan het verkrijgen en verwerken van jouw klik en doen steeds minder moeite voor jóu.

Het gemak heeft ons leven niet alleen ingewikkelder gemaakt, maar ook holler.

Ondanks geoptimaliseerde, ‘tijdbesparende’ processen voelen we ons allemaal drukker dan ooit. En de efficiëntie, beleving en kwaliteit nemen af, omdat persoonlijke communicatie en aandacht verdwijnen. De bestelling komt niet aan mijn tafel en in plaats van een vrolijk gesprekje met de vriendelijk lachende serveerster krijg ik een plastic schijf met een pieper en knipperende ledjes.

De vakman verdwijnt van de werkvloer naar kantoor en wordt tegen zijn zin communicatiemedewerker. Hij komt niet meer toe aan het werk waar hij goed in is. De communicatiemedewerker die vervolgens ingehuurd wordt om jouw vraag te beantwoorden, heeft de ervaring van die vakman niet. En als deze extra medewerker te duur wordt, komt er een AI-chatbot voor in de plaats.

Een AI heeft die ervaring ook niet. Hij kan je alles over de theorie en specificaties van fietsen vertellen. Maar een AI weet niet hoe zadelpijn voelt en heeft geen kromme rug of stijve nek. Hij praat het internet na. Jou kent hij niet.

Websites staan vol met zogeheten call-to-action-knoppen om jou te krijgen waar ze je hebben willen: bestel nu, reserveer hier, mail ons voor een afspraak, lees dit, ga door naar afrekenen.

Ik heb maar één call-to-action: kom langs.

Ik sta nog gewoon zelf op de werkvloer. Zonder hulp van een communicatiemedewerker.

Bij mij begint het pas als je in beweging komt. Daar draait het bij fietsen tenslotte ook allemaal om. Beweging, moeite doen en voldoening ervaren.

Als jij moeite voor jezelf wilt doen, doe ik graag moeite voor jou.

Fietsen zijn analoog. Ik werk analoog.

En dat betekent:

  • Informatie: in de winkel.
  • Advies: in de winkel.
  • Verkoop: in de winkel.
  • Diagnoses: in de winkel.
  • Reparaties: in de winkel.
  • Maat en zithouding bepalen: in de winkel.
  • Klantenservice: in de winkel.

Ik werk met heel speciale AI.
Achterhoekse Intelligentie en Ambachtelijke Interesse.

Het merendeel van de communicatie die ik nodig heb om jou goed te kunnen helpen, is non-verbaal. Bij reparaties en onderhoud wil ik de fiets zien, voelen en horen. Niet erover lezen. Een vraag over je zithouding kan ik niet beantwoorden als ik je niet op de fiets zie zitten.

Kom dus langs.

Bekijk de actuele openingstijden hier en onderaan iedere pagina. Kun je niet komen wanneer ik open ben? Mail me voor een afspraak. Een mailtje is geen adviesgesprek, maar jouw eerste stap van jouw bank naar mijn deur. Het gesprek begint pas als je over de drempel stapt.

Als je er dan bent, druk ik op één knop. Die van het koffieapparaat.

Saint Christopher, Hoofdstraat 47 D, Gorssel.

Saint Christopher winkel voorgevel