Beschrijving
Dit is Eleanor.
Eleanor weet dat ze er goed uit ziet. Dat is haar taak. En zoals ze het wil.
Champagne metallic lak, niet toevallig ook een Rolls-Royce-kleur. Cognac tassen die met de jaren alleen maar mooier worden. Italiaans schoeisel met beige wangen, zoals de whitewall autobanden van weleer. Een Engels Brooks zadel, vanzelfsprekend van leer. Alles klopt. Alles heeft een reden, functioneel en esthetisch. Dat heeft ze zelf zo gewild.
Ze staat zoals ze altijd staat. Rechtop. Met haar rechter kant naar de lens, want ze weet dat dat haar beste kant is. Bezoekers blijven staan. Ze staren, fluisteren en wijzen. Iemand maakt een foto zonder te vragen. Eleanor staat erbij zoals Lauren Bacall op een perron staat; alsof de trein op haar wacht, niet andersom.
Ze staat op een Perzisch tapijt, voor een kaart van de Britse eilanden. Naast haar staat een bordje met de beroemde woorden van Sir Henry Royce: “The quality remains long after the price has been forgotten.” Eleanor heeft daar niets aan toe te voegen. Al is het bordje er wel een beetje door haar toedoen gekomen.
Er was ooit een Eleanor Thornton. Sculpteur Charles Sykes koos haar als model voor het meest iconische automobielembleem ter wereld; de Flying Lady op de radiateur van Rolls Royce. Hij beeldde haar uit in wapperende gewaden, één vinger tegen de lippen. The Whisper. Een vrouw wier stijl onsterfelijk werd zonder dat de wereld haar naam kende.
Tot nu.
Bij Saint Christopher in Gorssel staat ze als rolmodel. Eleanor heeft mensen geïnspireerd haar stijl te vertalen naar hun eigen nieuwe fiets. Op haar stille, verleidende manier. Die ‘bespoke’ en ‘custom-built’ fietsen zijn vertrokken naar mooie oorden. Eleanor bleef staan. Ze vervulde slechts haar rol. Fluisterend.
Ze heeft achttien versnellingen en nog geen enkele gebruikt. De meeste versnellingen van iedereen hier, maar dat vermeldt ze niet actief. “Genoeg,” was het standaard antwoord op de vraag hoeveel vermogen een Rolls-Royce V12 heeft. Pinion P1.18: genoeg.
Op landgoed Goodwood, waar Rolls Royce wordt gebouwd, zou niemand vragen waarom ze er zo uitziet. Daar wordt haar prijs niet vergeten, daar wordt hij herkend. In Nederland wordt hij verzwegen.
Wie bij haar past: iemand met een camera en een bestemming. Die haar meeneemt naar Goodwood, Toscane, Noorwegen, naar een markt in Marokko en daar pas op de rem trapt als het licht perfect is. En die weet dat stijl geen kwestie is van budget. Al helpt het wel. Maar dat vergeet je vanzelf, zei Sir Royce.
Eleanor staat klaar.
Klaar voor mooie reizen in stijl. Haar banden zijn nog schoon. Dat vindt ze zelf ook zo langzamerhand een beetje gênant. Ze wil geen rolmodel meer zijn, ze wil rollen als een Rolls.
