Beschrijving
Dit is Guus.
Guus is een coronafiets, al wist hij dat in 2017 zelf ook nog niet.
Guus is een Santos Travelmaster 3+. Hij ziet eruit alsof hij gisteren uit een Chinook is gedropt in de wildernis. Mede dankzij zijn kleur die Santos ‘Raw Earth‘ noemt. In Guus’ geval is Raw Earth geen kleur, maar een ideologie. Het is de kleur van iemand die besloten heeft dat het huidige sociale verkeer een doodlopende weg is en dat het bos de enige gezonde plek is om te verblijven. Hij werd aangeschaft in een periode waarin Guus daar gelijk in kreeg.
Guus is als een ‘prepper’, maar dan zonder die vermoeiende Amerikaanse paranoia. Hij gelooft niet dat de wereld morgen vergaat, hij vindt alleen dat de wereld, zoals die er nu bij ligt, nogal matig georganiseerd is. En daar heeft hij zich op ingesteld.
Qua opbouw gaat Guus al aardig richting het concept van de ultieme Apocalypse Bike. Brede banden voor terrein waar de zondagmiddagwandelaar niet durft te lopen, een SON-verlichtingssysteem dat de duisternis van het zwarte woud aankan en een onderhoudsarme tandriem. Zijn bijna onverwoestbare Pinion C1.12 versnellingsbak heeft 12 verzetten die hunkeren naar de Pyreneeën. Guus is goed geprept.
Hij begon zijn leven als demofiets in 2017. Een onbezorgd jaar waarin mensen nog dachten dat het hele leven maakbaar was en dat natuur gecultiveerd hoorde te worden. En toen kwam 2020 de mensheid even met de neus op de feiten drukken. Twintigtwintig, het jaar waarin de preppers-community explodeerde, de sportscholen en -clubs dicht moesten en iedereen ‘van ellende’ ging fietsen. Het werd drukker in de bossen en iedereen ontdekte hoe mooi de natuur in eigen land eigenlijk was.
Juist in dat jaar werd Guus door zijn eerste eigenaar de showroom uit gereden. Een klein deel van de coronafietsers behield het enthousiasme om er met een tentje op uit te trekken, maar een groot deel van de toen halsoverkop aangeschafte fietsen belandde na corona in een verwarmde garage naast de hybride Toyota. Zo ook Guus.
Guus werd een coronapuppy.
Hij was als de survival-expert die gedwongen werd om op een kantoor te werken. Guus heeft de skills, de gear en het gestel van een commando, maar zijn grootste trauma tot nu toe is een vogelpoepje op de bovenbuis. En een paar doffe plekken aan zijn tassendragers, opgelopen met een paar oefenrondjes langs campings en ritjes naar de natuurwinkel.
Nu staat hij bij Saint Christopher in Gorssel te wachten op een verlosser. De timing om opnieuw verkocht te worden is nu beter, want de coronadrukte is uit de bossen vertrokken.
Verwacht echter nog even geen vrolijkheid van Guus. De lockdowns en de teleurstellende stilte daarna zitten nog te diep in zijn systeem. Hij krijgt het kunstmatige gezoem van die hybride Toyota nog maar moeilijk uit zijn hoofd.
Guus is geen prater. Hij is een doener die nog niet mocht doen. Verwerking komt wel, door gewoon te gaan fietsen. Guus biedt een technisch superieure manier om van A naar B te komen, waarbij B bij voorkeur een plek is waar geen andere mensen zijn. Zoals de bossen van Scandinavië, of het desolate en melancholische IJsland. Daar kan winkeleigenaar Michiel je alles over vertellen. IJsland is écht Raw Earth.
Wie bij hem past: iemand die net als Guus de zinloosheid van het bestaan inziet. Die de waanzin van de huidige wereld wil ontvluchten op een plek waar geen wifi is en geen mensen zijn.
Guus staat klaar.
Geprept.
Voor iemand met de filosofie van de Rauwe Aarde.
